بهترین برنامه غذایی کات بدنسازی برای چربی سوزی بدون از دست دادن عضله
دوره کات یکی از مهمترین مراحل در بدنسازی است که هدف اصلی آن کاهش درصد چربی بدن و حفظ حجم...
مطالعه مقاله
مطالب لایف دایت آموزشی هستند و جایگزین تشخیص، درمان یا برنامه اختصاصی متخصص تغذیه و پزشک نیستند.
فستینگ 16/8 یکی از شناختهشدهترین روشهای روزهداری متناوب است؛ در این الگو، فرد غذا خوردن روزانه را به یک بازه ۸ ساعته محدود میکند و ۱۶ ساعت باقیمانده را بدون دریافت کالری میگذراند. برای مثال ممکن است اولین وعده ساعت ۱۲ ظهر و آخرین وعده ساعت ۸ شب خورده شود. سادگی این روش باعث شده بسیاری از افراد برای کاهش وزن سراغ آن بروند، اما فستینگ راهحل جادویی برای لاغری نیست و برای همه نیز مناسب نیست.
نتایج تحقیقات نشان میدهد محدود کردن ساعات غذا خوردن میتواند در بعضی افراد به کاهش دریافت انرژی و وزن کمک کند، اما مزایای آن به کیفیت رژیم غذایی، میزان کالری دریافتی و شرایط جسمی فرد وابسته است. کودکان، زنان باردار و شیرده و برخی بیماران باید از فستینگ اجتناب کنند یا فقط زیر نظر پزشک آن را انجام دهند.
فستینگ 16/8 یا 16/8 Intermittent Fasting یکی از انواع روزهداری متناوب و بهطور دقیقتر نوعی محدودیت زمانی غذا خوردن یا Time-Restricted Eating است.
در این روش شبانهروز به دو بخش تقسیم میشود:
برای مثال فرد میتواند از ساعت ۱۲ ظهر تا ۸ شب غذا بخورد و از ساعت ۸ شب تا ۱۲ ظهر روز بعد چیزی که کالری داشته باشد مصرف نکند.
یک برنامه دیگر میتواند از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ عصر باشد. بنابراین فستینگ 16/8 الزاماً به معنای حذف صبحانه نیست؛ ساعت شروع و پایان میتواند با سبک زندگی فرد تنظیم شود.
فستینگ برخلاف بسیاری از رژیمها در درجه اول روی زمان غذا خوردن تمرکز دارد، نه فهرست خاصی از غذاهای ممنوع.
با کوتاه شدن بازه غذا خوردن، بعضی افراد فرصت کمتری برای خوردن میانوعدهها و وعدههای متعدد پیدا میکنند. در نتیجه ممکن است بدون کالریشماری دقیق، انرژی کمتری در طول روز دریافت کنند.
این کاهش دریافت انرژی یکی از مهمترین توضیحات برای کاهش وزن در رژیمهای محدودیت زمانی است. مطالعات نشان دادهاند افرادی که غذا خوردن خود را به حدود ۶ تا ۸ ساعت در روز محدود میکنند، در بسیاری از موارد بهطور طبیعی کالری کمتری دریافت میکنند.
بنابراین نباید تصور کرد که فقط «۱۶ ساعت غذا نخوردن» بهصورت خودکار باعث چربیسوزی چشمگیر میشود؛ میزان و کیفیت غذایی که در ۸ ساعت باقیمانده خورده میشود همچنان اهمیت زیادی دارد.
برای اجرای این روش چند الگوی رایج وجود دارد.
یکی از سادهترین برنامهها:
۱۲:۰۰ ظهر: شروع غذا خوردن
۲۰:۰۰: آخرین وعده
۲۰:۰۰ تا ۱۲:۰۰ روز بعد: فست
این برنامه برای کسانی که ترجیح میدهند شام را همراه خانواده بخورند قابل اجرا است.
در این حالت:
۱۰:۰۰ صبح: اولین وعده
۱۸:۰۰: آخرین وعده
۱۸:۰۰ تا ۱۰ صبح روز بعد: فست
این برنامه شام را زودتر قرار میدهد.
این روش برای افرادی که صبحانه را دوست دارند مناسبتر است:
۸:۰۰: شروع غذا خوردن
۱۶:۰۰: پایان غذا خوردن
هیچ ساعت واحدی برای همه افراد بهترین نیست. پژوهشها همچنان در حال بررسی این موضوع هستند که زمان دقیق پنجره غذا خوردن چه مقدار بر نتایج متابولیک اثر میگذارد؛ در یک مطالعه جدید نیز کاهش وزن با پنجرههای مختلف ۸ ساعته مشاهده شده است.
در زمان فست هدف اصلی این است که کالری دریافت نشود.
معمولاً نوشیدنیهای بدون کالری مانند موارد زیر استفاده میشوند:
آب در طول فست اهمیت زیادی دارد و نباید برای اجرای رژیم مصرف مایعات را محدود کرد.
چای ساده یا قهوه سیاه بدون شکر و افزودنی کالریدار معمولاً در برنامههای فستینگ مجاز در نظر گرفته میشوند.
اما افزودن موادی مانند:
باعث دریافت کالری میشود و با مفهوم فست بدون کالری سازگار نیست.
یکی از بزرگترین اشتباهها این است که فرد تصور کند چون ۱۶ ساعت چیزی نخورده است، طی ۸ ساعت باقیمانده میتواند هر مقدار غذای پرکالری مصرف کند.
اگر پنجره غذا خوردن با فستفود، شیرینی، نوشیدنیهای شیرین و حجم زیاد غذا پر شود، فستینگ لزوماً به کاهش وزن منجر نمیشود. Johns Hopkins نیز بر اهمیت انتخاب غذای مغذی در زمان مجاز غذا خوردن تأکید میکند.
یک وعده متعادل بهتر است شامل ترکیبی از موارد زیر باشد:
باشد.
برای مثال فردی که از ۱۲ ظهر تا ۸ شب غذا میخورد میتواند چنین ساختاری داشته باشد:
این تنها یک مثال است و مقدار غذا باید بر اساس نیاز انرژی، وزن، فعالیت و شرایط پزشکی فرد تعیین شود.
میتواند کمک کند، اما تضمینی نیست.
تحقیقات نشان دادهاند محدود کردن ساعات غذا خوردن در برخی افراد دارای اضافهوزن یا چاقی میتواند باعث کاهش وزن شود. با این حال، بخش مهمی از این نتیجه احتمالاً به دلیل کاهش مقدار کل غذای مصرفی است.
از طرف دیگر، فستینگ الزاماً از رژیمهای معمول کاهش کالری بهتر نیست. در یک مطالعه ۱۲ ماهه، رژیم محدودیت زمانی و محدودیت روزانه کالری هر دو حدود ۵ درصد کاهش وزن ایجاد کردند و پژوهشگران فستینگ را بیشتر بهعنوان یک گزینه جایگزین برای افرادی مطرح کردند که علاقهای به کالریشماری ندارند.
بنابراین مهمترین سؤال این نیست که:
«آیا فستینگ چربیسوز است؟»
بلکه این است که:
«آیا فستینگ باعث میشود بتوانم در بلندمدت بهتر و متعادلتر غذا بخورم و انرژی اضافی دریافت نکنم؟»
نمیتوان عدد مشخصی برای همه تعیین کرد.
کاهش وزن به عواملی مانند:
بستگی دارد.
ممکن است دو نفر دقیقاً برنامه 16/8 یکسانی داشته باشند اما کاهش وزن متفاوتی تجربه کنند.
فستینگ به خودی خود تضمین نمیکند که فرد در یک ماه مقدار مشخصی وزن کم کند.
یکی از جذابیتهای فستینگ این است که بعضی افراد بدون ثبت مداوم کالری، غذای کمتری مصرف میکنند.
در مطالعات محدودیت زمانی غذا خوردن دیده شده که بعضی شرکتکنندگان فقط با محدود کردن ساعات غذا خوردن، دریافت انرژی خود را کاهش دادهاند.
اما اگر فرد در پنجره ۸ ساعته کالری بسیار زیادی دریافت کند، احتمال دارد کاهش وزن اتفاق نیفتد.
پس:
فستینگ میتواند کالریشماری را برای بعضی افراد غیرضروری کند، اما قوانین تعادل انرژی را حذف نمیکند.
مطالعات درباره فستینگ هنوز ادامه دارند و نباید تمام اثرات احتمالی آن را قطعی دانست.
یکی از کاربردهای اصلی این روش مدیریت وزن است. برخی کارآزماییها نشان دادهاند محدودیت زمانی غذا خوردن میتواند در افراد دارای اضافهوزن و چاقی به کاهش وزن کمک کند.
برخی افراد شمارش مداوم کالری را خستهکننده میدانند.
در فستینگ، یک قانون ساده وجود دارد:
در یک بازه مشخص غذا بخور و خارج از آن کالری دریافت نکن.
در برخی مطالعات میزان پایبندی افراد به محدودیت زمانی غذا خوردن قابل قبول بوده است.
برخی مطالعات در افراد دارای اضافهوزن، پیشدیابت یا دیابت نوع ۲ به بهبود بعضی شاخصهای کنترل قند خون اشاره کردهاند. با این حال، مطالعات موجود هنوز نسبتاً کوتاه و در بسیاری موارد با تعداد شرکتکنندگان محدود هستند.
این موضوع به هیچ وجه به این معنی نیست که افراد دیابتی باید خودسرانه فستینگ را شروع کنند.
هیچ رژیمی نمیتواند بدن را مجبور کند فقط چربی یک قسمت مانند شکم را بسوزاند.
اگر فستینگ باعث کاهش پایدار دریافت انرژی و در نتیجه کاهش چربی بدن شود، ممکن است چربی شکمی نیز کاهش پیدا کند.
اما عبارتهایی مانند «فستینگ مخصوص آب کردن شکم» از نظر علمی دقیق نیستند.
محل و سرعت کاهش چربی بدن تحت تأثیر ژنتیک، جنسیت، ترکیب بدن و عوامل دیگری قرار دارد.
این بخش از موضوع از خود نحوه انجام فستینگ مهمتر است.
فستینگ برای همه افراد انتخاب مناسبی نیست.
دوران کودکی و نوجوانی دوره رشد است و محدود کردن ساعات غذا خوردن بدون ضرورت و نظارت تخصصی میتواند مناسب نباشد.
توصیه میشود افراد زیر ۱۸ سال رژیمهای روزهداری متناوب را انجام ندهند.
بارداری زمان مناسبی برای شروع رژیم محدودکننده خودسرانه نیست.
نیازهای انرژی و مواد مغذی در این دوره تغییر میکنند و رژیم غذایی باید بر اساس سلامت مادر و جنین تنظیم شود.
زنان باردار در گروههایی قرار میگیرند که فستینگ متناوب برای آنها توصیه نمیشود.
در دوران شیردهی نیز بدن نیازهای تغذیهای متفاوتی دارد.
محدود کردن طولانی ساعات غذا خوردن بدون ارزیابی متخصص ممکن است دریافت انرژی و مواد مغذی را تحت تأثیر قرار دهد. زنان شیرده نیز از گروههایی است که نباید رژیم فستینگ متناوب را شروع کنند.
فستینگ در افراد مبتلا به دیابت نوع یک میتواند خطر افت قند خون، افزایش قند و حتی عوارض جدیتر مربوط به تنظیم انسولین را ایجاد کند.
افراد مبتلا به دیابت نوع یک هنگام روزهداری نسبت به بسیاری از افراد دیگر با خطر بیشتری مواجه هستند، زیرا تنظیم انسولین در شرایط فستینگ پیچیده میشود.
در نتیجه انجام خودسرانه فستینگ 16/8 برای این گروه مناسب نیست.
این موضوع در دیابت نوع ۲ کمی متفاوت است.
برخی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ ممکن است تحت نظر پزشک بتوانند از رژیم محدودیت زمانی استفاده کنند؛ اما زمان غذا خوردن میتواند نیاز به تغییر دوز یا زمان مصرف بعضی داروها ایجاد کند.
بهخصوص داروهایی مانند انسولین و بعضی داروهای پایینآورنده قند خون میتوانند در زمان ناشتا خطر هیپوگلیسمی ایجاد کنند.
بنابراین فرد دیابتی نباید بدون هماهنگی پزشک برنامه غذایی خود را به فستینگ تغییر دهد.
افرادی که سابقه مشکلاتی مانند رفتارهای غذایی بسیار محدودکننده، پرخوری عصبی یا سایر اختلالات خوردن دارند، باید از رژیمهای فستینگ اجتناب کنند.
قوانین سخت مربوط به «زمان مجاز» و «زمان ممنوع» غذا خوردن ممکن است در این افراد رفتارهای وسواسی یا محدودکننده را تشدید کند.
نمیتوان گفت همه سالمندان نباید فستینگ انجام دهند.
اما شواهد علمی درباره ایمنی و اثرات بلندمدت روزهداری متناوب در سالمندان به اندازه افراد میانسال دارای اضافهوزن قوی نیست. همچنین در کاهش وزن، مقداری از توده بدون چربی نیز ممکن است کاهش پیدا کند و حفظ عضله در سنین بالاتر اهمیت ویژهای دارد.
بنابراین شروع فستینگ در سالمندان بهتر است بعد از بررسی:
انجام شود.
علاوه بر گروههایی که فستینگ برای آنها توصیه نمیشود، بعضی افراد بهتر است حتماً پیش از شروع نظر پزشک یا متخصص تغذیه را بپرسند.
از جمله افرادی که:
فستینگ ممکن است زمان غذا خوردن و در نتیجه زمان یا اثر برخی داروها را تغییر دهد.
بدن بعضی افراد در روزهای اولیه به تغییر زمان غذا خوردن واکنش نشان میدهد.
ممکن است علائمی مانند:
ایجاد شوند.
سازگار شدن بدن با روزهداری متناوب ممکن است چند هفته زمان ببرد و گرسنگی یا تحریکپذیری در دوره ابتدایی اتفاق بیفتد.
علائم شدید یا مداوم را نباید صرفاً بخشی از «چربیسوزی» تلقی کرد.
اگر پس از شروع فستینگ دچار علائم قابل توجهی مانند:
شدید، ادامه دادن رژیم بدون ارزیابی مناسب منطقی نیست.
در صورت ایجاد علائم غیرمعمول پس از شروع فستینگ با پزشک مشورت شود.
اگر بیماری زمینهای یا شرایط منعکننده ندارید، لازم نیست از روز اول ساعتهای غذا خوردن را بهشدت محدود کنید.
یک راه ساده این است که ابتدا وعدههای دیرهنگام شب را حذف کنید.
برای مثال:
۱۲ ساعت غذا خوردن و ۱۲ ساعت فست.
مثلاً از ۸ شب تا ۸ صبح چیزی نخورید.
در صورت سازگاری بدن، پنجره غذا خوردن را به ۱۰ ساعت کاهش دهید.
مثلاً از ۱۰ صبح تا ۸ شب.
اگر برنامه برایتان قابل تحمل بود، میتوانید به پنجره ۸ ساعته برسید.
مثلاً:
۱۲ ظهر تا ۸ شب
هدف این نیست که بیشترین ساعات ممکن را گرسنه بمانید. دورههای بسیار طولانی فست الزاماً مزیت بیشتری ندارند و میتوانند خطرناک باشند.
هیچ ساعت واحدی برای تمام افراد وجود ندارد.
فاکتورهایی مانند:
باید در انتخاب پنجره غذا خوردن در نظر گرفته شوند.
مطالعات مختلف پنجرههای صبح، عصر و برنامههای خودانتخابی را بررسی کردهاند و هنوز نمیتوان یک بازه واحد را برای همه بهعنوان بهترین زمان معرفی کرد.
در عمل، برنامهای که بتوانید بدون پرخوری و اختلال در سبک زندگی در بلندمدت رعایت کنید اهمیت بیشتری دارد.
پاسخ به شخصیت و سبک زندگی فرد بستگی دارد.
فستینگ بیشتر روی زمان غذا خوردن تمرکز دارد.
کالریشماری بیشتر روی مقدار انرژی غذا تمرکز میکند.
مطالعات نشان دادهاند هر دو روش میتوانند باعث کاهش وزن شوند و شواهد فعلی نشان نمیدهند که فستینگ همیشه از محدودیت معمول کالری بهتر باشد. در یک مطالعه یکساله، کاهش وزن حاصل از هر دو روش تقریباً مشابه بود.
اگر فرد از ثبت تکتک غذاها خسته میشود، محدودیت زمانی ممکن است برای او سادهتر باشد.

خیر.
از نظر تئوری ممکن است رژیم فستینگ فهرست غذای ممنوع نداشته باشد، اما نتیجه سلامت شما همچنان به کیفیت غذا بستگی دارد.
اگر تمام ۸ ساعت مجاز شامل غذاهای پرانرژی و کمارزش باشد، فستینگ یک رژیم سالم محسوب نمیشود.
بهتر است بیشتر غذاها از منابعی مانند:
انتخاب شوند. الگوی مدیترانهای یکی از الگوهای غذایی مناسب برای انتخاب مواد غذایی در کنار فستینگ محسوب میشود.
هر کاهش وزن میتواند علاوه بر چربی با مقداری کاهش توده بدون چربی همراه باشد.
این موضوع مخصوص فستینگ نیست؛ اما دریافت پروتئین ناکافی و کاهش وزن سریع میتوانند حفظ عضلات را دشوارتر کنند.
این مسئله بهخصوص در سالمندان اهمیت بیشتری دارد و یکی از دلایلی است که اجرای خودسرانه رژیم محدودکننده در سنین بالا توصیه نمیشود.
دریافت پروتئین کافی و تمرینات مقاومتی میتوانند در برنامه کاهش وزن برای حفظ توده عضلانی اهمیت داشته باشند.
شواهد علمی فعلی نشان نمیدهند که اجرای منطقی رژیم 16/8 در یک فرد سالم لزوماً باعث «خراب شدن متابولیسم» شود.
اما رژیمهای بسیار محدودکننده، کاهش شدید انرژی و فستهای بسیار طولانی بحث متفاوتی هستند.
تأکید میشود که فستهای ۲۴، ۳۶، ۴۸ یا ۷۲ ساعته الزاماً بهتر نیستند و میتوانند خطرناک باشند.
بنابراین فست بیشتر به معنی نتیجه بهتر نیست.
مطالعات اولیه نتایج امیدوارکنندهای در بعضی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نشان دادهاند.
در برخی تحقیقات کاهش وزن و بهبود شاخصهایی مانند HbA1c مشاهده شده است، اما مطالعات هنوز نسبتاً محدود و کوتاهمدت هستند.
موضوع مهمتر این است که افراد مصرفکننده انسولین یا داروهای خاص ممکن است به تنظیم دارو نیاز داشته باشند.
بنابراین:
فستینگ برای دیابت نوع ۲ یک درمان خودسرانه نیست و باید با تیم درمان هماهنگ شود.
خیر.
بهترین رژیم کاهش وزن رژیمی است که:
برای بعضی افراد این رژیم میتواند فستینگ باشد و برای فرد دیگر یک برنامه متعادل با سه وعده اصلی و میانوعده انتخاب بهتری است.
شواهد موجود فستینگ را بیشتر یک گزینه برای مدیریت دریافت غذا نشان میدهند، نه یک روش برتر و جادویی برای همه افراد.
تعداد مشخصی برای همه وجود ندارد. بسیاری از افراد در پنجره ۸ ساعته دو وعده اصلی و یک میانوعده دارند، اما تعداد وعده باید با نیازهای فرد تنظیم شود.
قهوه سیاه بدون شکر، شیر یا افزودنیهای کالریدار معمولاً در دوره فست قابل استفاده است.
بله. مثلاً در برنامه ۱۲ ظهر تا ۸ شب، شام میتواند در پنجره غذا خوردن قرار گیرد.
در پاسخ به سؤال «فستینگ 16/8 چیست و برای چه کسانی مناسب نیست؟» باید گفت این روش نوعی محدودیت زمانی غذا خوردن است که در آن فرد طی یک بازه ۸ ساعته غذا میخورد و ۱۶ ساعت باقیمانده را بدون دریافت کالری سپری میکند. این روش برای بعضی افراد میتواند راه سادهای برای کاهش دریافت انرژی و مدیریت وزن باشد، اما شواهد نشان نمیدهند که فستینگ همیشه از سایر رژیمهای اصولی کاهش وزن بهتر باشد.
کیفیت غذا در پنجره ۸ ساعته همچنان اهمیت زیادی دارد و فستینگ مجوز مصرف نامحدود مواد غذایی پرکالری نیست.
کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال، زنان باردار و شیرده و افراد دارای سابقه اختلالات خوردن نباید خودسرانه این رژیم را اجرا کنند. افراد مبتلا به دیابت، بهویژه کسانی که انسولین یا بعضی داروهای پایینآورنده قند مصرف میکنند، نیز باید پیش از تغییر زمان وعدههای غذایی با پزشک مشورت کنند.
در نهایت، موفقیت فستینگ 16/8 بیشتر از اینکه به تحمل گرسنگی طولانی وابسته باشد، به انتخاب یک برنامه قابل ادامه، دریافت غذای باکیفیت و ایجاد کسری انرژی منطقی در افرادی که هدفشان کاهش وزن است بستگی دارد.