چکاندن روغن زیتون در ناف برای چی خوبه؟ بررسی علمی فواید و باورهای رایج
چکاندن چند قطره روغن زیتون در ناف یکی از روشهایی است که در طب سنتی و شبکههای اجتماعی برای اهداف...
مطالعه مقاله
مطالب لایف دایت آموزشی هستند و جایگزین تشخیص، درمان یا برنامه اختصاصی متخصص تغذیه و پزشک نیستند.
خواب کافی فقط برای رفع خستگی نیست. بدن و مغز هنگام خواب بسیاری از فرایندهای ضروری مانند تثبیت حافظه، تنظیم خلقوخو و بازیابی انرژی را انجام میدهند. با این حال، پاسخ سؤال «خواب شبانه چند ساعت است؟» برای همه افراد یکسان نیست. سن، کیفیت خواب، شرایط جسمی، بارداری، بیماریها و سابقه کمخوابی میتوانند نیاز هر فرد را تغییر دهند
بهطور کلی، بیشتر بزرگسالان سالم باید هر شب حداقل ۷ ساعت بخوابند و بسیاری از افراد با ۷ تا ۹ ساعت خواب عملکرد بهتری دارند. کودکان و نوجوانان به خواب بیشتری نیاز دارند. البته فقط تعداد ساعت مهم نیست؛ خواب پیوسته و باکیفیت نیز نقش مهمی در احساس شادابی و سلامت روزانه دارد.
برای بیشتر بزرگسالان، ۷ تا ۹ ساعت خواب شبانه محدوده مناسبی محسوب میشود. توصیه مشترک آکادمی پزشکی خواب آمریکا و انجمن پژوهش خواب این است که بزرگسالان بهطور منظم حداقل ۷ ساعت در شب بخوابند.
این عدد یک قانون کاملاً ثابت برای همه نیست. ممکن است فردی با ۷ ساعت خواب احساس شادابی کند و فرد دیگری برای داشتن تمرکز و انرژی کافی به ۸ یا ۹ ساعت خواب نیاز داشته باشد. کیفیت خواب، تعداد بیدارشدنها در طول شب و حال فرد پس از بیدارشدن نیز باید در کنار مدت خواب بررسی شوند.
نیاز بدن به خواب در دورههای مختلف زندگی تغییر میکند. کودکان به دلیل رشد سریع جسمی و ذهنی به خواب بیشتری نیاز دارند، در حالی که بیشتر بزرگسالان باید حداقل ۷ ساعت در شب بخوابند.
| گروه سنی | میزان خواب توصیهشده |
|---|---|
| نوزاد ۴ تا ۱۲ ماهه | ۱۲ تا ۱۶ ساعت در شبانهروز، همراه چرت |
| کودک ۱ تا ۲ ساله | ۱۱ تا ۱۴ ساعت، همراه چرت |
| کودک ۳ تا ۵ ساله | ۱۰ تا ۱۳ ساعت، همراه چرت |
| کودک ۶ تا ۱۲ ساله | ۹ تا ۱۲ ساعت |
| نوجوان ۱۳ تا ۱۸ ساله | ۸ تا ۱۰ ساعت |
| بزرگسالان | حداقل ۷ ساعت در شب |
این اعداد محدودههای عمومی هستند. نیاز دقیق یک کودک یا بزرگسال ممکن است با توجه به وضعیت سلامت، میزان فعالیت و کیفیت خواب کمی متفاوت باشد.
بیشتر بزرگسالان سالم با ۷ تا ۹ ساعت خواب شبانه بهترین عملکرد را دارند. خواب کمتر از ۷ ساعت، بهویژه اگر بهصورت مداوم ادامه پیدا کند، معمولاً برای تأمین نیازهای بدن کافی نیست.
برای تعیین میزان خواب مناسب خود فقط به عدد ساعت توجه نکنید. این پرسشها نیز اهمیت دارند:
اگر با ۷ ساعت خواب همچنان خسته هستید، ممکن است به خواب بیشتری نیاز داشته باشید یا کیفیت خوابتان مناسب نباشد.
برای بیشتر بزرگسالان، ۶ ساعت خواب بهصورت منظم کمتر از میزان توصیهشده است. بیانیه اجماع متخصصان خواب تأکید میکند که خواب ۶ ساعت یا کمتر برای حفظ سلامت و ایمنی بیشتر بزرگسالان کافی نیست.
ممکن است بعضی افراد تصور کنند با ۵ یا ۶ ساعت خواب عملکرد خوبی دارند؛ اما عادت کردن به کمخوابی لزوماً به معنای برطرف شدن اثرات آن نیست. بهتر است وضعیت انرژی، تمرکز، خلقوخو و خوابآلودگی روزانه نیز در ارزیابی خواب در نظر گرفته شود.
یک یا دو شب خواب کوتاه به دلیل کار، سفر یا استرس معمولاً به معنای ابتلا به اختلال خواب نیست. مشکل اصلی زمانی است که خواب ناکافی به یک الگوی دائمی تبدیل شود.
عدد ۸ ساعت یک میانگین کاربردی است، اما نیاز همه افراد دقیقاً ۸ ساعت نیست. برخی بزرگسالان با ۷ ساعت خواب باکیفیت کاملاً سرحال هستند و برخی دیگر به ۸ یا ۹ ساعت خواب نیاز دارند.
بهجای تمرکز وسواسگونه بر یک عدد ثابت، بهتر است سه عامل را همزمان بررسی کنید:
متخصصان هاروارد تأکید میکنند اگر فرد پس از بیدارشدن احساس شادابی دارد و در طول روز انرژی کافی دارد، عدد دقیق ساعت خواب اهمیت کمتری پیدا میکند.
هر دو مهم هستند. ممکن است فردی ۸ ساعت در تخت باشد، اما به دلیل بیدارشدنهای مکرر، خواب سبک یا دشواری در بهخوابرفتن، استراحت کافی نداشته باشد.
خواب باکیفیت معمولاً ویژگیهای زیر را دارد:
خواب منقطع و بیکیفیت حتی با وجود ساعت خواب ظاهراً کافی، میتواند باعث خستگی روزانه شود. کیفیت پایین خواب با افزایش احتمال برخی مشکلات جسمی و روانی از جمله بیماریهای قلبی، دیابت، سکته، اضطراب و افسردگی ارتباط دارد.
نیاز به خواب در کودکان و نوجوانان بیشتر است. سالمندان نیز همچنان تقریباً به همان میزان خواب بزرگسالان جوان نیاز دارند، اما ممکن است خواب سبکتر و منقطعتری داشته باشند یا شبها بیشتر بیدار شوند.
اگر خواب شما بارها قطع شود، مدت حضور در تخت نشاندهنده خواب واقعی و مؤثر نیست. در چنین شرایطی ممکن است با وجود ۸ ساعت خواب، همچنان احساس خستگی داشته باشید.
پس از چند شب کمخوابی، نیاز بدن به استراحت افزایش پیدا میکند. یک شب خواب طولانی ممکن است احساس خستگی را کاهش دهد، اما بهتر است بهجای تکرار چرخه کمخوابی و جبران، برنامه خواب منظمتری ایجاد شود.
تغییرات هورمونی و ناراحتیهای جسمی دوران بارداری ممکن است کیفیت خواب را کاهش دهند و نیاز به استراحت را بیشتر کنند.
درد، رفلاکس معده، مشکلات تنفسی، مصرف برخی داروها و بعضی بیماریهای جسمی یا روانی میتوانند کیفیت و مدت خواب را تحت تأثیر قرار دهند.
کمخوابی همیشه فقط با خمیازهکشیدن مشخص نمیشود. نشانههای زیر ممکن است نشان دهند مدت یا کیفیت خواب شما کافی نیست:
اگر این علائم با افزایش منطقی زمان خواب برطرف نشوند، ممکن است مشکل به کیفیت خواب یا یک اختلال زمینهای مربوط باشد.
خواب کمتر از ۷ ساعت بهصورت مداوم با پیامدهای نامطلوب سلامتی ارتباط دارد. بر اساس اطلاعات مایو کلینیک، کمخوابی منظم در بزرگسالان با افزایش احتمال اضافهوزن، چاقی، دیابت، فشار خون بالا، بیماری قلبی، سکته و افسردگی همراه است.
کمبود خواب همچنین میتواند در کوتاهمدت باعث مشکلات زیر شود:
این ارتباطها به معنای آن نیست که هر فرد کمخواب حتماً به این بیماریها مبتلا میشود؛ اما خواب کافی یکی از اجزای مهم سبک زندگی سالم است.
سالمندان برخلاف یک تصور رایج، لزوماً به خواب بسیار کمتری نیاز ندارند. نیاز کلی آنها همچنان نزدیک به سایر بزرگسالان و معمولاً حداقل ۷ ساعت است. تفاوت اصلی بیشتر در الگوی خواب دیده میشود.
با افزایش سن ممکن است:
تغییر ریتم شبانهروزی و کاهش تدریجی تولید ملاتونین میتواند در تغییر الگوی خواب سالمندان نقش داشته باشد.
خواب منقطع و خستگی شدید روزانه نباید صرفاً بخشی طبیعی از سالمندی تلقی شود. در صورت ادامهدار بودن این مشکل، ارزیابی پزشکی لازم است.
برخی افراد، بهویژه پس از کمخوابی، بیماری یا فعالیت شدید، ممکن است موقتاً به خواب بیشتری نیاز داشته باشند. بنابراین یک شب خواب طولانی بهتنهایی نگرانکننده نیست.
اما اگر فرد بهطور مداوم بیش از ۹ یا ۱۰ ساعت میخوابد و همچنان خسته است، بهتر است علت بررسی شود. در چنین شرایطی ممکن است مسئله فقط کمبود زمان خواب نباشد و کیفیت خواب، داروها، بیماریهای جسمی یا مشکلات خلقی نقش داشته باشند.
نیاز مداوم به خواب طولانی همراه با احساس خستگی، دلیل مناسبی برای مشورت با پزشک است. هاروارد نیز توصیه میکند افرادی که با وجود رعایت اصول خواب همچنان هنگام بیدارشدن احساس استراحت نمیکنند، از نظر اختلالاتی مانند آپنه خواب یا سایر مشکلات زمینهای ارزیابی شوند.
برای بیشتر افراد، ثابت بودن برنامه خواب از انتخاب یک ساعت یکسان برای همه مهمتر است. ساعت مناسب خواب باید بهگونهای تعیین شود که فرد بتواند پیش از زمان لازم برای بیدارشدن، حداقل ۷ تا ۹ ساعت فرصت خواب داشته باشد.
برای مثال، اگر باید ساعت ۷ صبح بیدار شوید و حدود ۳۰ دقیقه طول میکشد تا بخوابید، بهتر است بین ساعت ۱۰ تا ۱۱ شب به تخت بروید.
برنامه خواب مناسب باید با موارد زیر هماهنگ باشد:
ثابت نگهداشتن ساعت بیداری، حتی در روزهای تعطیل، میتواند به منظم شدن چرخه خواب و بیداری کمک کند.
هر روز تقریباً در ساعت مشخصی بیدار شوید. تغییر زیاد برنامه در آخر هفته میتواند نظم خواب را به هم بزند.
در صورت نیاز، چرت روزانه را به حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه محدود کنید و آن را به ساعات نزدیک خواب شبانه موکول نکنید. هاروارد توصیه میکند چرت حداقل ۶ ساعت با زمان خواب شبانه فاصله داشته باشد.
ورزش و تحرک روزانه میتوانند به بهبود کیفیت خواب کمک کنند. بهتر است فعالیت بسیار سنگین را درست پیش از خواب انجام ندهید.
اگر برنامه خوابتان نامنظم است، ساعت خواب را هر چند شب ۱۵ تا ۳۰ دقیقه تغییر دهید. تغییر ناگهانی چندساعته معمولاً پایدار نیست.
محیط خواب بهتر است تاریک، نسبتاً ساکت و دارای دمای راحت باشد. نور، صدا و دمای نامناسب میتوانند خواب را مختل کنند.
برای یک یا دو هفته ساعت خواب، زمان بیدارشدن، بیداریهای شبانه و احساس خود در طول روز را یادداشت کنید. دفترچه خواب میتواند الگوهای مؤثر بر کیفیت استراحت را مشخص کند.
گاهی مشکل خواب با اصلاح برنامه روزانه برطرف نمیشود. در موارد زیر بهتر است با پزشک یا متخصص خواب مشورت کنید:
احساس نکردن شادابی پس از خواب کافی ممکن است با یک اختلال خواب یا مشکل جسمی دیگری مرتبط باشد و نیازمند بررسی حرفهای است.
بیشتر بزرگسالان باید حداقل ۷ ساعت در شب بخوابند. برای بسیاری از افراد، ۷ تا ۹ ساعت خواب باکیفیت محدوده مناسبی است.
برای بیشتر بزرگسالان خیر. خواب منظم ۵ ساعته کمتر از میزان توصیهشده است و در درازمدت میتواند بر سلامت و عملکرد روزانه اثر منفی بگذارد.
برای بسیاری از بزرگسالان، ۷ ساعت خواب باکیفیت کافی است. اگر پس از ۷ ساعت همچنان خسته هستید یا در طول روز خوابآلودگی دارید، ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشید یا کیفیت خوابتان پایین باشد.
نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ ساله معمولاً به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب در شبانهروز نیاز دارند.
کودکان ۶ تا ۱۲ ساله معمولاً باید ۹ تا ۱۲ ساعت در شبانهروز بخوابند.
چرت کوتاه میتواند خستگی را کاهش دهد، اما بهتر است جایگزین خواب منظم شبانه نشود. چرت طولانی یا نزدیک به شب ممکن است بهخوابرفتن را دشوارتر کند.
ساعت مشخصی برای همه وجود ندارد. زمان خواب باید بر اساس ساعت بیدارشدن تنظیم شود تا حداقل ۷ تا ۹ ساعت فرصت خواب فراهم باشد. ثابت بودن برنامه خواب نیز اهمیت زیادی دارد.
در پاسخ به این سؤال که «خواب شبانه چند ساعت است؟» میتوان گفت بیشتر بزرگسالان به حداقل ۷ ساعت و معمولاً ۷ تا ۹ ساعت خواب شبانه نیاز دارند. نوجوانان باید ۸ تا ۱۰ ساعت و کودکان، بسته به سن، مدت بیشتری بخوابند.
با این حال، تعداد ساعت تنها معیار خواب سالم نیست. خواب باید نسبتاً پیوسته و باکیفیت باشد و پس از بیدارشدن، احساس شادابی و انرژی ایجاد کند. اگر با وجود خواب کافی همچنان خسته هستید، در طول روز خوابآلودگی شدید دارید یا خواب شما مرتب قطع میشود، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود.
داشتن ساعت بیدارشدن ثابت، محدود کردن چرتهای طولانی، فعالیت بدنی منظم و ثبت الگوی خواب میتواند به یافتن میزان خواب مناسب و افزایش کیفیت استراحت شبانه کمک کند.