غذاهای کلسیم دار؛ 15 خوراکی سرشار از کلسیم برای استخوانها و دندانهای قوی
کلسیم یکی از مهمترین مواد معدنی مورد نیاز بدن است و بیشتر آن در استخوانها و دندانها ذخیره میشود. با...
مطالعه مقاله
مطالب لایف دایت آموزشی هستند و جایگزین تشخیص، درمان یا برنامه اختصاصی متخصص تغذیه و پزشک نیستند.
پاسخ سریع: میوههای طبیعی مانند پرتقال، سیب، موز، انبه، آووکادو، کیوی و انگور، منبع قابلتوجهی از ویتامین D نیستند. تنها برخی محصولات میوهای، بهویژه آب پرتقال غنیشده، ممکن است به دلیل اضافهشدن ویتامین D در کارخانه حاوی این ویتامین باشند. بنابراین برای دریافت ویتامین D نباید فقط به مصرف میوه تکیه کرد.
ویتامین D برای سلامت استخوانها، عملکرد عضلات و فعالیت طبیعی سیستم ایمنی اهمیت دارد. بااینحال، برخلاف ویتامین C که در بسیاری از میوهها یافت میشود، منابع غذایی طبیعی ویتامین D بسیار محدود هستند.
در برخی مطالب اینترنتی از پرتقال، موز، آووکادو یا پاپایا بهعنوان میوههای سرشار از ویتامین D نام برده میشود؛ اما شواهد علمی این ادعا را تأیید نمیکنند. بیشتر میوهها ویتامین D قابلاندازهگیری یا قابلتوجهی ندارند. بعضی از آنها ممکن است مواد مغذی دیگری داشته باشند که برای سلامت استخوان یا جذب مواد غذایی مفیدند، اما این موضوع به معنی وجود ویتامین D در خود میوه نیست.
خیر؛ میوههای معمولی بهطور طبیعی منبع ویتامین D محسوب نمیشوند. مؤسسه ملی سلامت آمریکا اعلام میکند که فقط تعداد محدودی از مواد غذایی بهصورت طبیعی حاوی این ویتامین هستند و بخش مهمی از ویتامین D غذایی در بعضی کشورها از محصولات غنیشده تأمین میشود.
بنابراین میوههای زیر ویتامین D قابلتوجهی ندارند:
مصرف این میوهها همچنان برای دریافت فیبر، ویتامین C، پتاسیم، فولات و ترکیبات آنتیاکسیدانی مفید است؛ اما نمیتوان آنها را جایگزین منابع واقعی ویتامین D کرد.
پرتقال تازه بهطور طبیعی ویتامین D ندارد. شهرت پرتقال بیشتر به دلیل وجود ویتامین C، فولات و ترکیبات آنتیاکسیدانی است.
ابهام از جایی ایجاد میشود که در بعضی کشورها، تولیدکنندگان به آب پرتقال صنعتی ویتامین D اضافه میکنند. به چنین محصولی آب پرتقال غنیشده با ویتامین D گفته میشود.
یک لیوان حدود ۲۴۰ میلیلیتری آب پرتقال غنیشده ممکن است نزدیک به ۱۰۰ واحد بینالمللی ویتامین D داشته باشد؛ اما مقدار دقیق آن به برند و فرمول محصول بستگی دارد. آب پرتقال معمولی یا آب پرتقالی که در خانه تهیه میشود، چنین مقداری از ویتامین D ندارد.
برای تشخیص محصول مناسب، برچسب ارزش غذایی را بررسی کنید. وجود عبارتهای زیر میتواند نشان دهد که ویتامین D به محصول اضافه شده است:
نام یا تصویر پرتقال روی بستهبندی، بهتنهایی به معنی وجود ویتامین D نیست.
موز منبع قابلتوجه ویتامین D نیست. این میوه بیشتر به دلیل داشتن کربوهیدرات، پتاسیم، ویتامین B6 و مقداری منیزیم شناخته میشود.
گاهی گفته میشود منیزیم موجود در موز میتواند در فرایندهای مربوط به ویتامین D نقش داشته باشد. حتی اگر این ارتباط را در نظر بگیریم، موز همچنان ویتامین D موردنیاز بدن را تأمین نمیکند. خوردن موز نمیتواند کمبود این ویتامین را درمان کند.
آووکادو نیز ویتامین D قابلتوجهی ندارد. این میوه حاوی چربیهای غیراشباع، فیبر، پتاسیم و فولات است.
ویتامین D محلول در چربی است و مصرف آن همراه با وعدهای که مقداری چربی دارد میتواند به جذب بهتر کمک کند. به همین دلیل، آووکادو ممکن است بخشی از یک وعده متعادل باشد؛ اما خود آن منبع ویتامین D به شمار نمیرود.
این تفاوت مهم است:
آووکادو ویژگی اول را دارد، نه ویژگی دوم.
قارچ از نظر زیستشناسی نه میوه است و نه سبزی؛ بلکه در گروه قارچها قرار میگیرد. بااینحال، یکی از معدود گزینههای غیرحیوانی است که میتواند ویتامین D داشته باشد.
بعضی قارچها پس از قرارگرفتن در معرض نور فرابنفش، ویتامین D2 تولید میکنند. مقدار این ویتامین در قارچها بسیار متغیر است و به نوع قارچ، روش پرورش و میزان تماس با نور UV بستگی دارد. قارچهایی که در محیط تاریک پرورش یافتهاند ممکن است ویتامین D بسیار کمی داشته باشند.
برای خرید بهتر، روی بستهبندی قارچ به عبارتهایی مانند «غنی از ویتامین D» یا «تیمارشده با نور UV» توجه کنید.
| ماده غذایی | ویتامین D طبیعی | توضیح |
|---|---|---|
| پرتقال تازه | ندارد | منبع ویتامین C است، نه ویتامین D |
| آب پرتقال طبیعی | ندارد | مگر اینکه در کارخانه غنی شده باشد |
| آب پرتقال غنیشده | دارد | مقدار آن باید از روی برچسب بررسی شود |
| موز | ندارد | حاوی پتاسیم و ویتامین B6 است |
| آووکادو | ندارد | چربی مفید دارد، اما منبع ویتامین D نیست |
| سیب و گلابی | ندارد | ویتامین D قابلتوجهی ندارند |
| انبه و پاپایا | ندارد | منابع برخی ویتامینها هستند، نه ویتامین D |
| کیوی و انواع توت | ندارد | بیشتر بهعنوان منابع ویتامین C شناخته میشوند |
| قارچ در معرض UV | ممکن است داشته باشد | قارچ میوه نیست و مقدار ویتامین D آن متغیر است |
از آنجا که میوهها منبع مناسبی نیستند، بهتر است ویتامین D غذایی از منابع طبیعی یا محصولات غنیشده دریافت شود.
ماهیهای چرب از بهترین منابع طبیعی ویتامین D هستند، از جمله:
میزان ویتامین D ماهی به گونه، محل پرورش و روش پخت آن بستگی دارد.
زرده تخممرغ مقدار محدودی ویتامین D دارد. میزان آن ممکن است تحت تأثیر خوراک مرغ و شرایط نگهداری قرار بگیرد. یک عدد تخممرغ بهتنهایی معمولاً تمام نیاز روزانه را تأمین نمیکند، اما میتواند بخشی از یک برنامه غذایی متنوع باشد.
جگر گاو، پنیر و بعضی انواع گوشت مقدار کمی ویتامین D دارند. این مواد معمولاً منابع اصلی ویتامین D محسوب نمیشوند و باید با توجه به چربی، نمک یا ویتامین A موجود در آنها مصرف شوند.
ویتامین D ممکن است به محصولات زیر اضافه شود:
غنیسازی محصولات در کشورها و برندهای مختلف یکسان نیست. همیشه جدول ارزش غذایی روی بستهبندی را بررسی کنید.
میزان توصیهشده ویتامین D بر اساس سن متفاوت است:
| گروه سنی | مقدار توصیهشده روزانه |
|---|---|
| نوزادان تا ۱۲ ماه | ۴۰۰ واحد بینالمللی |
| کودکان و نوجوانان ۱ تا ۱۸ سال | ۶۰۰ واحد |
| بزرگسالان ۱۹ تا ۷۰ سال | ۶۰۰ واحد |
| افراد بالاتر از ۷۰ سال | ۸۰۰ واحد |
| دوران بارداری و شیردهی | ۶۰۰ واحد |
این مقادیر توصیههای عمومی هستند. فردی که در آزمایش خون کمبود ویتامین D دارد ممکن است با نظر پزشک به مقدار متفاوتی نیاز داشته باشد.
دریافت تمام ویتامین D موردنیاز فقط از غذا برای بسیاری از افراد دشوار است؛ زیرا منابع طبیعی آن محدود هستند. بدن همچنین میتواند در واکنش به نور خورشید ویتامین D تولید کند، اما مقدار تولید به عوامل مختلفی وابسته است:
قرارگرفتن طولانی یا بدون محافظت در معرض آفتاب، روش ایمنی برای جبران کمبود ویتامین D نیست؛ زیرا پرتو فرابنفش میتواند خطر آسیب پوستی و سرطان پوست را افزایش دهد.
احتمال کمبود در گروههای زیر بیشتر است:
وجود این عوامل به معنی قطعیبودن کمبود نیست. آزمایش خون 25-hydroxyvitamin D یا 25(OH)D یکی از روشهای اصلی ارزیابی وضعیت ویتامین D است.
کمبود خفیف ممکن است علامت مشخصی ایجاد نکند. در کمبود شدید یا طولانیمدت، علائمی مانند موارد زیر ممکن است دیده شوند:
این علائم اختصاصی نیستند و میتوانند علتهای دیگری داشته باشند. تشخیص کمبود فقط بر اساس خستگی، درد بدن یا ریزش مو قابلاعتماد نیست و ممکن است به آزمایش خون نیاز داشته باشد.
همه افراد به یک مقدار ثابت مکمل نیاز ندارند. نیاز به مکمل به سن، تغذیه، میزان مواجهه با نور خورشید، بیماریهای زمینهای و نتیجه آزمایش خون بستگی دارد.
مصرف خودسرانه دوزهای بالا توصیه نمیشود. حد بالای قابلتحمل برای بیشتر بزرگسالان سالم، مجموعاً ۴۰۰۰ واحد بینالمللی در روز در نظر گرفته شده است؛ البته پزشک ممکن است برای درمان کمبود، برای مدت مشخص مقدار بیشتری تجویز کند.
مصرف بیشازحد مکمل میتواند باعث افزایش کلسیم خون و بروز مشکلاتی مانند تهوع، ضعف، تشنگی زیاد، تکرر ادرار، سنگ کلیه و در موارد شدید آسیب کلیوی شود.
برای افزایش دریافت این ویتامین میتوان از راهکارهای زیر استفاده کرد:
هیچ میوه طبیعی منبع قابلتوجه ویتامین D نیست. در میان محصولات میوهای، بعضی آبپرتقالهای غنیشده ممکن است حاوی این ویتامین باشند.
خیر. آب پرتقال زمانی حاوی ویتامین D است که تولیدکننده این ویتامین را به آن اضافه کرده باشد. عبارت «غنیشده با ویتامین D» باید روی بستهبندی درج شده باشد.
موز غذای سالمی است، اما کمبود ویتامین D را جبران نمیکند. برای درمان کمبود باید علت، شدت و نیاز به مکمل توسط پزشک ارزیابی شود.
چربی موجود در وعده غذایی میتواند به جذب ویتامین D کمک کند، اما آووکادو خود منبع این ویتامین نیست. مصرف آن همراه با مکمل نیز نباید جایگزین دستور پزشک شود.
قارچهای در معرض نور UV و مواد غذایی گیاهی غنیشده، مانند بعضی شیرهای گیاهی، غلات صبحانه و آب پرتقال غنیشده، از مهمترین گزینهها برای گیاهخواران هستند.
خیر. میوهها ویتامین D کافی ندارند. درمان ممکن است شامل اصلاح رژیم غذایی، مصرف محصولات غنیشده یا مکمل تحت نظر پزشک باشد.
در پاسخ به پرسش «در کدام میوهها ویتامین D وجود دارد؟» باید گفت که میوههای طبیعی منبع قابلتوجه این ویتامین نیستند. پرتقال، موز، آووکادو، سیب، انبه و سایر میوهها مواد مغذی ارزشمندی دارند، اما ویتامین D موردنیاز بدن را تأمین نمیکنند.
آب پرتقال تنها زمانی حاوی ویتامین D است که بهصورت صنعتی غنی شده باشد. برای دریافت این ویتامین باید بیشتر به ماهیهای چرب، زرده تخممرغ، قارچهای در معرض UV و محصولات غنیشده توجه کرد. افرادی که در معرض کمبود هستند نیز بهتر است برای آزمایش خون و تعیین مقدار مناسب مکمل با پزشک مشورت کنند.
این محتوا با هدف افزایش آگاهی عمومی تهیه شده است و جایگزین تشخیص، آزمایش یا توصیه اختصاصی پزشک نیست.