بهترین برنامه غذایی کات بدنسازی برای چربی سوزی بدون از دست دادن عضله
دوره کات یکی از مهمترین مراحل در بدنسازی است که هدف اصلی آن کاهش درصد چربی بدن و حفظ حجم...
مطالعه مقاله
مطالب لایف دایت آموزشی هستند و جایگزین تشخیص، درمان یا برنامه اختصاصی متخصص تغذیه و پزشک نیستند.
مصرف شیرینی، نوشابه، دسر و بسیاری از خوراکیهای فرآوریشده میتواند مقدار زیادی قند وارد برنامه غذایی روزانه کند؛ گاهی بدون اینکه حتی متوجه آن باشیم. به همین دلیل، رژیم غذایی بدون قند در سالهای اخیر به یکی از روشهای محبوب برای اصلاح تغذیه، مدیریت وزن و کاهش مصرف مواد غذایی بسیار شیرین تبدیل شده است.
اما رژیم بدون قند به این معنی نیست که باید میوه، شیر یا تمام مواد غذایی حاوی کربوهیدرات را کنار بگذارید. در بیشتر موارد، هدف اصلی محدود کردن قندهای افزوده و آزاد است؛ نه حذف قند طبیعی موجود در مواد غذایی کامل مانند میوه و لبنیات. قندهای طبیعی موجود در میوه، سبزیجات و شیر در دسته قند افزوده قرار نمیگیرند.
در ادامه بررسی میکنیم رژیم بدون شکر چگونه اجرا میشود، چه چیزهایی میتوان خورد و چه اشتباهاتی باید از آنها دوری کرد.
اصطلاح رژیم غذایی بدون قند معمولاً به برنامهای گفته میشود که در آن مصرف شکر و قند افزودهشده به غذاها و نوشیدنیها حذف یا به مقدار زیادی محدود میشود.
این قندها ممکن است در محصولاتی مانند نوشابه، شیرینی، کیک، شکلات، بیسکویت، دسر، غلات صبحانه شیرین، سسها و نوشیدنیهای صنعتی وجود داشته باشند.
سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند مصرف قندهای آزاد کمتر از ۱۰ درصد انرژی روزانه باشد و کاهش آن به کمتر از ۵ درصد میتواند مزایای بیشتری داشته باشد.
بنابراین برای بیشتر افراد، هدف منطقی این نیست که «حتی یک گرم قند» دریافت نکنند؛ بلکه باید منابع غیرضروری و افزوده قند را کاهش دهند.
درک این تفاوت یکی از مهمترین اصول رژیم بدون قند است.
قند طبیعی بهطور ذاتی در برخی مواد غذایی وجود دارد؛ برای مثال:
این مواد غذایی علاوه بر قند میتوانند حاوی فیبر، پروتئین، ویتامینها، مواد معدنی و سایر ترکیبات مغذی باشند.
قند موجود در میوه کامل و شیر، از نظر تعریف تغذیهای «قند افزوده» محسوب نمیشود.
قند افزوده، قندی است که هنگام تولید، فرآوری یا آمادهسازی به غذا اضافه میشود.
نمونههای رایج عبارتاند از:
عسل و انواع شربت نیز در تعریف قند آزاد قرار میگیرند و نباید صرفاً به دلیل طبیعی بودن، بدون محدودیت مصرف شوند.
خیر. برای یک فرد سالم معمولاً دلیلی وجود ندارد که به خاطر اجرای رژیم بدون قند، تمام میوهها را حذف کند.
میوه کامل علاوه بر قند طبیعی حاوی آب، فیبر و ریزمغذیهای مختلف است. بنابراین خوردن یک سیب با نوشیدن یک نوشیدنی شیرین یا مصرف آبمیوه غلیظ یکسان نیست.
بهتر است بیشتر از میوه کامل استفاده کنید و مصرف آبمیوه، حتی آبمیوههای بدون شکر افزوده، محدود باشد. قندهای موجود در آبمیوه و کنسانتره میوه در تعریف قندهای آزاد قرار میگیرند.
یک برنامه بدون قند افزوده میتواند همچنان بسیار متنوع باشد.
سبزیجات باید یکی از بخشهای اصلی رژیم باشند.
برای مثال:
مصرف انواع میوه و سبزی بخشی از یک الگوی غذایی سالم محسوب میشود.
میتوانید از منابع پروتئینی بدون شکر افزوده استفاده کنید؛ مانند:
هنگام خرید محصولات بستهبندیشده، بهتر است فهرست مواد تشکیلدهنده را بررسی کنید؛ زیرا حتی برخی محصولات پروتئینی یا لبنی طعمدار ممکن است قند افزوده داشته باشند.
رژیم بدون قند همان رژیم بدون کربوهیدرات نیست.
در صورت نداشتن محدودیت پزشکی خاص، مواد غذایی مانند:
میتوانند بخشی از برنامه باشند.
کربوهیدراتها شامل قند، نشاسته و فیبر هستند و حذف قند افزوده به معنی حذف تمام منابع کربوهیدرات نیست.
برای کاملتر شدن وعده غذایی میتوان از منابع چربی مانند موارد زیر استفاده کرد:
بهتر است رژیم بدون قند همچنان بر غذاهای کامل و کمفرآوریشده استوار باشد.
مهمترین مواد غذایی که بهتر است حذف یا بهشدت محدود شوند عبارتاند از:
نوشیدنیهای شیرین، دسرها و میانوعدههای شیرین از منابع مهم قند افزوده در رژیم غذایی محسوب میشوند.
یکی از مشکلات رژیم غذایی بدون قند این است که شکر همیشه با نام «Sugar» یا «شکر» روی بستهبندی دیده نمیشود.
ممکن است در فهرست مواد غذایی با نامهایی مانند موارد زیر روبهرو شوید:
به همین دلیل خواندن جدول ارزش غذایی و فهرست مواد تشکیلدهنده اهمیت دارد. در برچسبهای غذایی استاندارد، «Added Sugars» یا قند افزوده از قند کل جدا نمایش داده میشود.
این موضوع به تعریف شما از رژیم بدون قند بستگی دارد.
اگر هدف شما حذف قند افزوده و آزاد باشد، جایگزین کردن شکر سفید با مقدار زیادی عسل راه مناسبی برای دور زدن محدودیت نیست. عسل نیز در دسته قندهای آزاد قرار میگیرد.
خرما یک میوه کامل است و با شکر سفید تفاوت دارد، اما همچنان مقدار قابل توجهی قند و انرژی دارد. بنابراین اگر هدف شما کاهش وزن یا کنترل قند خون است، مقدار مصرف آن اهمیت دارد.
حذف قند بهخودیخود یک تضمین برای کاهش وزن نیست.
اما اگر فرد بخش زیادی از کالری روزانه خود را از نوشابه، شیرینی، شکلات، دسر و خوراکیهای پرشکر دریافت کند، کاهش این مواد میتواند میزان انرژی دریافتی او را کاهش دهد.
مصرف زیاد قند افزوده همچنین میتواند دریافت کالری را بالا ببرد و در عین حال فضای کمتری برای مواد غذایی مغذی در رژیم باقی بگذارد.
برای کاهش وزن همچنان عوامل دیگری اهمیت دارند:
بنابراین خوردن مقدار نامحدود مغزها، پنیر، کره یا غذاهای پرکالری فقط به این دلیل که «بدون قند» هستند، لزوماً باعث لاغری نمیشود.
بسیاری از خوراکیهای پرقند کالری قابل توجهی دارند و مصرف آنها میتواند بدون ایجاد سیری کافی، انرژی دریافتی را بالا ببرد.
جایگزین کردن نوشیدنیهای شیرین با آب یا نوشیدنیهای بدون شکر یکی از سادهترین روشهای کاهش قند افزوده است.
مصرف زیاد و مکرر قندهای آزاد یکی از عوامل مرتبط با پوسیدگی دندان است. محدود کردن قندهای آزاد یکی از توصیههای اصلی برای کاهش خطر پوسیدگی محسوب میشود.
زمانی که شیرینیها، نوشابه و خوراکیهای بسیار فرآوریشده کمتر میشوند، فضای بیشتری برای مصرف میوه، سبزی، غلات کامل و منابع پروتئینی مناسب ایجاد میشود.
یک الگوی غذایی سالم باید بر مواد غذایی مغذی و کمتر فرآوریشده تمرکز داشته باشد و قند افزوده را محدود کند.
هدف لزوماً صفر کردن قندهای طبیعی نیست.
سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند قندهای آزاد کمتر از ۱۰ درصد کل انرژی روزانه باشند و کاهش آنها به کمتر از ۵ درصد انرژی میتواند مزایای بیشتری داشته باشد.
برای نمونه، در برچسبگذاری غذایی FDA، مقدار مرجع روزانه قند افزوده برای یک رژیم ۲۰۰۰ کالری، ۵۰ گرم در نظر گرفته شده است. این عدد یک سقف مرجع برای برچسب غذایی است، نه هدفی که لازم باشد هر روز به آن برسید.
نیاز غذایی افراد نیز با توجه به سن، جنسیت، فعالیت بدنی و وضعیت سلامت متفاوت است.
این برنامه یک نمونه عمومی برای فرد سالم است و جایگزین برنامه اختصاصی متخصص تغذیه نیست.
| وعده | پیشنهاد غذایی |
|---|---|
| صبحانه | تخممرغ + نان سبوسدار + خیار و گوجه |
| میانوعده | یک عدد میوه + چند عدد بادام |
| ناهار | مرغ یا ماهی + برنج یا نان + سالاد |
| عصرانه | ماست ساده بدون شکر + دارچین + گردو |
| شام | خوراک عدس یا لوبیا + سبزیجات |
| نوشیدنی | آب، چای یا قهوه بدون شکر |
در صورت تمایل به طعم شیرین، استفاده از میوه کامل میتواند جایگزین مناسبتری برای بسیاری از دسرهای حاوی قند افزوده باشد.

برای بسیاری از افراد، سادهترین نقطه شروع همین مرحله است.
نوشابه، شربت، چای شیرین و نوشیدنیهای صنعتی را با گزینههایی مانند آب، آب گازدار ساده، چای بدون شکر یا قهوه بدون شکر جایگزین کنید.
اگر به طعم بسیار شیرین عادت دارید، لازم نیست حتماً از روز اول مقدار شکر را از چند قاشق به صفر برسانید.
کاهش تدریجی میتواند سازگاری با طعم کمتر شیرین را راحتتر کند.
به جای:
میتوانید از گزینههایی مانند:
استفاده کنید.
محصولی که ظاهر سالمی دارد لزوماً بدون قند افزوده نیست.
ماست میوهای، گرانولا، کره مغزها، شیرهای طعمدار و برخی سسها میتوانند حاوی قند افزوده باشند.
هرچه غذای شما سادهتر و کمفرآوریشدهتر باشد، کنترل مواد تشکیلدهنده آن آسانتر خواهد بود.
نباید فقط به عبارت روی جلوی بستهبندی اعتماد کنید.
در استاندارد برچسبگذاری FDA، محصولی که با عنوان «Sugar Free» معرفی میشود میتواند کمتر از ۰٫۵ گرم قند در هر وعده تعریفشده داشته باشد. بنابراین این عبارت همیشه به معنی صفر مطلق نیست.
از طرف دیگر، بدون شکر بودن یک محصول به معنی کمکالری یا سالم بودن آن نیست.
ممکن است محصول:
بنابراین باید کل جدول ارزش غذایی را بررسی کرد.
برخی مواد غذایی بدون شکر با شیرینکنندههایی مانند استویا، سوکرالوز، آسپارتام یا الکلهای قندی شیرین میشوند.
الکلهای قندی مانند اریتریتول، زایلیتول، سوربیتول و مالتیتول نیز در بسیاری از شکلاتها، آدامسها و محصولات بدون شکر استفاده میشوند.
وجود عبارت «بدون قند» همچنان به معنی امکان مصرف نامحدود محصول نیست. بهتر است هدف اصلی رژیم، کاهش وابستگی به طعم بسیار شیرین و افزایش مصرف غذاهای کامل باشد.
افراد مبتلا به دیابت میتوانند از کاهش قند افزوده سود ببرند، اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد:
برای کنترل قند خون فقط شکر مهم نیست؛ مقدار کل کربوهیدرات نیز اهمیت دارد.
نان، برنج، سیبزمینی، میوه، شیر و حبوبات نیز حاوی کربوهیدرات هستند و میتوانند بر قند خون اثر بگذارند.
بنابراین فرد دیابتی نباید تصور کند هر مادهای که «بدون شکر» است را میتواند بدون محدودیت مصرف کند.
اگر انسولین یا داروی کاهشدهنده قند خون مصرف میکنید، تغییر قابل توجه رژیم غذایی بهتر است با هماهنگی پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود.
بعضی افراد نوشابه و شکلات را مصرف میکنند اما به دلیل ترس از فروکتوز، میوه را حذف میکنند.
این رویکرد منطقی نیست. قند طبیعی موجود در میوه کامل همان جایگاه تغذیهای قند افزوده در نوشابه و شیرینی را ندارد.
عسل همچنان منبع قند آزاد است و مصرف زیاد آن هدف اصلی رژیم بدون قند را از بین میبرد.
بیسکویت، شکلات یا دسر «بدون شکر» لزوماً یک غذای سالم نیست.
رژیم بدون قند، رژیم کتوژنیک نیست. برای حذف شکر لازم نیست نان، غلات، حبوبات و تمام میوهها کنار گذاشته شوند.
پنیر، آجیل، روغن و کره ممکن است شکر نداشته باشند، اما همچنان انرژی زیادی دارند. بنابراین مقدار مصرف اهمیت دارد.
بله. شیر بهطور طبیعی حاوی لاکتوز است. این قند در دسته قندهای طبیعی قرار میگیرد و قند افزوده محسوب نمیشود، مگر اینکه محصول با شکر یا شیرینکنندههای قندی تولید شده باشد.
عسل ممکن است از نظر ترکیبات با شکر سفید تفاوتهایی داشته باشد، اما همچنان منبع قند آزاد است و نباید بدون محدودیت مصرف شود.
زمان مشخصی برای همه افراد وجود ندارد. افرادی که مدت طولانی غذاهای بسیار شیرین مصرف کردهاند ممکن است برای سازگار شدن با طعمهای کمتر شیرین به زمان بیشتری نیاز داشته باشند.
رژیم غذایی بدون قند در شکل اصولی خود به معنی حذف تمام مواد غذایی دارای قند یا کربوهیدرات نیست. هدف اصلی، کاهش یا حذف قندهای افزوده و محدود کردن منابع قند آزاد مانند نوشابه، شیرینی، دسر، شربت، عسل و بسیاری از غذاهای فرآوریشده است.
برای شروع لازم نیست یک رژیم پیچیده داشته باشید. حذف نوشیدنیهای شیرین، کاهش شکر چای و قهوه، جایگزین کردن میانوعدههای شیرین با میوه و مغزها و بررسی برچسب مواد غذایی میتواند تغییر قابل توجهی در مصرف قند روزانه ایجاد کند.
در مقابل، حذف غیرضروری میوه، لبنیات، حبوبات یا تمام کربوهیدراتها معمولاً جزو الزامات رژیم بدون قند نیست.
اگر دیابت، بیماری کلیوی یا کبدی، اختلالات متابولیک یا بیماری دیگری دارید یا داروی کنترل قند خون مصرف میکنید، بهتر است قبل از ایجاد تغییرات جدی در رژیم غذایی با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید.