کدام میوههای پاییزی باعث چاقی میشوند؟ ۷ میوه پرکالری که باید مراقبشان باشید
با رسیدن فصل پاییز، تنوع میوههای خوشمزه و شیرین بیشتر میشود و بسیاری از افراد مصرف میوه را به عنوان...
مطالعه مقاله
مطالب لایف دایت آموزشی هستند و جایگزین تشخیص، درمان یا برنامه اختصاصی متخصص تغذیه و پزشک نیستند.
اگر قصد کاهش وزن دارید، احتمالاً یکی از اولین سؤالهایتان این است که در رژیم لاغری چند قاشق برنج بخوریم؟ بسیاری از افراد تصور میکنند برای لاغر شدن باید برنج را بهطور کامل کنار بگذارند؛ در حالی که خود برنج بهتنهایی عامل افزایش وزن نیست. چیزی که اهمیت بیشتری دارد، مجموع کالری دریافتی، مقدار برنج در هر وعده، نحوه پخت و غذاهایی است که همراه آن مصرف میشوند.
بنابراین میتوان در رژیم کاهش وزن نیز برنج خورد؛ اما مقدار آن باید با نیاز انرژی بدن هماهنگ باشد. برای بسیاری از افراد، کنترل حجم برنج و ترکیب آن با پروتئین و سبزیجات روشی منطقیتر از حذف کامل کربوهیدراتهاست. منابع معتبر تغذیه نیز تأکید میکنند که غلات میتوانند بخشی از یک برنامه غذایی سالم برای کاهش وزن باشند.
یک عدد ثابت برای همه وجود ندارد. با این حال، اگر فرد سالمی هستید که برای کاهش وزن یک رژیم با کالری کنترلشده دارید و فقط در یک وعده روزانه برنج مصرف میکنید، حدود ۸ تا ۱۲ قاشق غذاخوری سرصاف برنج پخته میتواند نقطه شروع عملی برای تنظیم وعده باشد.
این مقدار یک نسخه پزشکی ثابت نیست. فردی با جثه کوچک و فعالیت کم ممکن است به مقدار کمتری نیاز داشته باشد، در حالی که فردی که ورزش سنگین انجام میدهد ممکن است بتواند مقدار بیشتری برنج در برنامه غذایی خود داشته باشد.
به طور تقریبی:
نکته مهم این است که منظور، قاشق غذاخوری معمولی و سرصاف است. قاشقهای بزرگ و پُر میتوانند مقدار واقعی مصرف را به شکل قابل توجهی افزایش دهند.
خیر؛ نمیتوان گفت برنج بهخودیخود باعث چاقی میشود.
افزایش وزن معمولاً زمانی اتفاق میافتد که در طول زمان، انرژی بیشتری از نیاز بدن دریافت شود. بنابراین اگر برنج در محدوده کالری موردنیاز شما مصرف شود، الزامی برای حذف آن از رژیم لاغری وجود ندارد.
مؤسسه ملی دیابت و بیماریهای گوارشی و کلیوی آمریکا نیز اشاره میکند که تصور «نان، برنج و سایر غلات حتماً چاقکننده هستند» درست نیست و غلات میتوانند بخشی از یک رژیم متعادل باشند.
مشکل معمولاً زمانی ایجاد میشود که برنج همراه با مقدار زیادی از موارد زیر مصرف شود:
در چنین شرایطی، کالری کل وعده بهراحتی بالا میرود.
اگر روزانه یک وعده برنج میخورید، ۸ تا ۱۲ قاشق سرصاف برنج پخته برای بسیاری از افراد مقدار قابل مدیریتتری نسبت به یک بشقاب بزرگ و پُر از برنج است.
اما بهتر است مقدار برنج را در کنار کل وعده ببینید.
یک وعده متعادل میتواند شامل این ترکیب باشد:
کنترل اندازه وعده یکی از ابزارهای مهم در مدیریت وزن است؛ زیرا مقدار غذایی که مصرف میکنید، در کنار نوع غذا، بر دریافت کالری تأثیر مستقیم دارد.
هر دو نوع برنج میتوانند در رژیم لاغری استفاده شوند، اما برنج قهوهای یک غله کامل محسوب میشود و نسبت به برنج سفید کمتر فرآوری شده است.
غلات کامل معمولاً فیبر بیشتری دارند و میتوانند در ایجاد احساس سیری کمککننده باشند. منابع رسمی تغذیه نیز توصیه میکنند بخشی از غلات مصرفی از انواع کامل مانند برنج قهوهای انتخاب شود.
با این حال، این موضوع به این معنا نیست که برنج سفید ممنوع است.
اگر برنج سفید را دوست دارید، همچنان میتوانید با کنترل مقدار مصرف آن را در رژیم کاهش وزن قرار دهید.
تفاوت کته و آبکش به تنهایی تعیین نمیکند که شما لاغر میشوید یا خیر.
آنچه معمولاً تأثیر بیشتری دارد، مقدار روغن و کرهای است که هنگام پخت اضافه میشود. یک بشقاب برنج کمروغن میتواند کالری بسیار کمتری از همان مقدار برنج همراه با روغن، کره یا تهدیگ داشته باشد.
بنابراین اگر هدف شما کاهش وزن است:
برای اینکه برنج راحتتر در یک رژیم کاهش وزن جای بگیرد، بهتر است آن را تنها غذای اصلی بشقاب نکنید.
مصرف برنج همراه با منابع پروتئینی مانند مرغ، ماهی، گوشت کمچرب، تخممرغ یا حبوبات باعث میشود وعده غذایی کاملتر باشد.
برای مثال:
۱۰ قاشق برنج + مرغ گریلشده + سالاد
معمولاً انتخاب مناسبتری از یک بشقاب بزرگ برنج با مقدار کمی پروتئین است.
سبزیجات حجم زیادی به وعده غذایی اضافه میکنند بدون اینکه الزاماً کالری بسیار زیادی وارد رژیم کنند.
میتوانید کنار برنج از مواردی مانند:
استفاده کنید.
بعضی افراد مقدار برنج خود را کم میکنند اما چند قاشق روغن یا کره به آن اضافه میکنند. در چنین شرایطی ممکن است کالری وعده همچنان بالا باقی بماند.
آهسته خوردن و توجه به احساس سیری میتواند به کنترل مقدار غذا کمک کند.
معمولاً خیر.
برای کاهش وزن لازم نیست تمام غذاهای موردعلاقه خود را حذف کنید. چیزی که بیشترین اهمیت را دارد، ایجاد یک برنامه غذایی قابل ادامه و کنترل انرژی دریافتی است.
حذف کامل برنج ممکن است برای برخی افراد در کوتاهمدت ساده به نظر برسد، اما اگر باعث شود رژیم غذایی بسیار محدود و غیرقابل تحمل شود، احتمال ادامه دادن آن کاهش پیدا میکند.
هدف بهتر این است که مقدار برنج را مدیریت کنید، نه اینکه الزاماً آن را ممنوع کنید.
برای کاهش وزن، ساعت مصرف برنج به اندازه مجموع کالری و مقدار مصرف روزانه اهمیت ندارد.
اگر مقدار برنج و کل کالری دریافتی شما متناسب باشد، مصرف برنج در وعده شام بهخودیخود باعث چاقی نمیشود.
با این حال، بعضی افراد در وعده شام فعالیت کمتری دارند و ممکن است تمایل بیشتری به خوردن حجم زیاد غذا داشته باشند. در این شرایط میتوان مقدار شام را سبکتر کرد.
مثلاً:
۶ تا ۸ قاشق برنج + پروتئین کمچرب + مقدار مناسب سبزیجات
میتواند گزینه متعادلتری از یک بشقاب بزرگ برنج باشد.
هیچکدام به شکل مطلق «لاغرکنندهتر» نیستند.
هم برنج و هم نان از منابع کربوهیدرات هستند و مقدار مصرف آنها اهمیت زیادی دارد. اگر حجم زیادی نان بخورید، حذف برنج بهتنهایی کمکی به کاهش وزن نخواهد کرد.
بنابراین هنگام تنظیم رژیم باید تمام منابع کربوهیدرات مانند موارد زیر را در نظر گرفت:
بیشتر بخوانید: کالری یک کف دست نان سنگک چقدر است؟ جدول دقیق و نکات رژیمی
گاهی مشکل از خود برنج نیست، بلکه از نحوه مصرف آن است.
یک بشقاب پُر ممکن است چند برابر مقداری باشد که تصور میکنید.
تهدیگ به دلیل روغنی که هنگام پخت جذب میکند میتواند انرژی بیشتری داشته باشد.
اضافه کردن چربی به برنج، بدون افزایش محسوس حجم غذا، کالری وعده را بالا میبرد.
اگر مقدار زیادی برنج میخورید، اضافه کردن چند تکه نان به همان وعده میتواند دریافت کربوهیدرات و انرژی را بیشتر کند.
اگر بیشتر بشقاب شما فقط از برنج تشکیل شده باشد، کنترل حجم غذا سختتر میشود.
اگر هدف شما کاهش وزن است، لازم نیست برنج را از برنامه غذایی خود حذف کنید. برای بسیاری از افراد سالم که روزانه یک وعده برنج مصرف میکنند، حدود ۸ تا ۱۲ قاشق غذاخوری سرصاف برنج پخته میتواند یک نقطه شروع عملی باشد؛ اما این عدد برای همه یکسان نیست.
مهمتر از شمارش قاشقها، کنترل مجموع کالری روزانه، اندازه وعدهها، مقدار روغن، مصرف پروتئین و سبزیجات و میزان فعالیت بدنی است.
اگر بیماریهایی مانند دیابت، بیماری کلیوی، مشکلات متابولیک دارید یا قصد کاهش وزن قابل توجهی دارید، مقدار مناسب برنج و سایر کربوهیدراتها بهتر است بر اساس شرایط فردی توسط پزشک یا متخصص تغذیه تعیین شود.